Θεραπευτική Αγάπη

Dean.jpg
Subscribe at Prothesi

Aν σας άρεσε το Video μήν ξεχάσετε να κάνετε εγγραφή στο κανάλι. Πατήστε εδώ!!

Κείμενο

Πρόλογος

Η ψυχαναλυτική θεωρία υποστηρίζει πως το έμβρυο βιώνει το ωκεανικό συναίσθημα. Όπως ο ωκεανός, βαθύς σκοτεινός και απέραντος, που αγκαλιάζει κάθε μεριά της γης, έτσι και το έμβρυο μέσα στην μήτρα, βιώνει μια κατάσταση που προσδιορίζει την αίσθηση του απέραντου και της ενότητας με ολόκληρο τον κόσμο.Με άλλα λόγια το έμβρυο βιώνει μια πανταχού παρούσα αγάπη. Αυτή η ανάγκη για αγάπη παραμένει καθ όλη τη διάρκεια της ζωής. Ωστόσο, μένει να κατανοηθεί και να τροποποιηθεί.

Θεωρία του Erich Fromm

Μια τέτοια προσέγγιση αποπειράθηκε ο ψυχαναλυτής και κοινωνιολόγος Εριχ Φρόμ, ο οποίος θεώρησε ότι για να μιλήσουμε ουσιαστικά για την αγάπη, θα πρέπει να αναρωτηθούμε για την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτό που είναι ουσιαστικό για την ανθρώπινη ύπαρξη είναι πως όταν ο άνθρωπος διαχωρίστηκε από την απόλυτα καθορισμένη κατάσταση, από την σφαίρα των ενστίκτων,απέκτησε συνείδηση. Και έτσι, εισήλθε σε μία άλλη κατάσταση, ακαθόριστη. Από εκείνη την στιγμή και ύστερα ο άνθρωπος δεν σταμάτησε να αμφιταλαντεύεται με τα υπαρξιακά ζητήματα, όπως την ανασφάλεια, την μοναξιά και την αβεβαιότητα που καλείται να τα υπερβεί. Ο Φρομ θεώρησε πως τέτοιες στιγμές υπέρβασης πραγματοποιούνται μέσω της αγάπης, που με την σειρά της οδηγεί στην ανθρώπινη συνένωση.

Μορφές Αγάπης

Συγκεκριμένα, ο συγγραφέας προσπάθησε να οργανώσει τις διάφορες μορφές της ανθρώπινης αγάπης κατατάσσοντας την σε γονεϊκή αγάπη, παιδική αγάπη, αδελφική αγάπη, την εις-εαυτόν αγάπη, την θεϊκή και την ερωτική αγάπη. Και ενώ πράγματι υπάρχουν διαφορές, στη βάση της η αγάπη στοχεύει στην συνένωση. Την συνένωση με τον συνάνθρωπο μας. Αυτή η λαχτάρα για διαπροσωπική συνένωση είναι η ισχυρότερη τάση μέσα στον άνθρωπο.

Ο Ενεργητικός χαρακτήρας της Αγάπης

Τέτοια λαχτάρα να μας αγαπήσουν οι άλλοι όμως, πολλές φορές μας μπερδεύει, και τείνουμε να αντιμετωπίζουμε την αγάπη παθητικά, σαν μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο να αρκεί για να ικανοποιηθεί η λαχτάρα μας. Ξεχνάμε πως προκειμένου να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο μας αγαπούν οι άλλοι, πρέπει πρώτα να αναβαθμίσουμε την δική μας ικανότητα να αγαπάμε. Με άλλα λόγια, η αγάπη έχει ενεργητικό χαρακτήρα. Ο ενεργητικός χαρακτήρας της αγάπης γίνεται ολοφάνερος απο το γεγονός ότι πάντοτε συνεπάγονται κάποια βασικά στοιχεία, κοινά σε όλες τις μορφές αγάπης. Αυτά είναι η φροντίδα, η υπευθυνότητα, ο σεβασμός και η γνώση.

 

Επίλογος

Και έτσι η αγάπη οδηγεί τον άνθρωπο να υπερβεί το αίσθημα της απομόνωσης και του διαχωρισμού του από τον κόσμο, επιτρέποντας του όμως συνάμα να είναι ο εαυτός του και να διατηρεί την υπαρκτική του πληρότητα. Κατά κάποιο τρόπο, ο άνθρωπος ψάχνει να οδηγηθεί ξανά στην μήτρα του, όχι όμως κυριολεκτικά κάνοντας όπισθεν, αλλά συμβολικά προχωρώντας μπροστά, ώστε να υπερβεί αυτόν τον διαχωρισμό, προκειμένου να δραπετεύσει από την φυλακή της απομόνωσης του. Και το κλειδί της επανένωσης, είναι η αγάπη.